ماکت موسیقی

به کجا چنین شتبان؟نه واقعا به کجا چنین شتابان ای جوانان با(بخونید بی)سلیقه.چرا اینطوری شدیم؟یکی دوتا هم نیستیم.خیلی زیاد شدیم.منظورم جوونایی که همه چیزشون عوض شده ،مهمترینشون سلیقه است.قبول کنیم بی سلیقه شدیم.سلیقه مون اینقدر بد شده و به چیز هایی علاقه مند شدیم که نمیشه اسمی رو شون  بگزاریم .مثلا تو همین زمینه موسیقی .واقعا لیاقت ما این که به ماکت موسیقی 4 تا جوون مو قشنگ و به اصطلاح فشن و بی هنر  گوش کنیم و از لذت موسیقی واقعی به بهره باشیم؟ چرا ما به آهنگ هایی گوش می کنیم که مرحله تولید شدن  تا به دست مضرف کننده رسیدنش گاهی کمتر از یک روز میشه؟ چرا به آهنگایی گوش میدیم که تولید شدن آن به وسیله یک دستگاه و یک خواننده صورت میگیرد و به ندرت در این آهنگها از آلات موسیقی استفاده می شود. چرا باید به آهنگ هایی گوشش کنیم که متن اون مربوط به یک رابطه به اصطلاح عاشقانه باشه.چرا نباید به موسیقی گوش کنیم که وقتی آن موسیقی  به اتمام رسید احساس کنیم که چیزی بهمان اضافه شده .هنر کجاست؟در این ماکت ها؟فکر نمیکنم..................

دست نوشت  عبدالرضا خلیل بیگ