تبليغاتX
سرویس ادبیات نشریه دانشجویی پژواک - فائقه محمدی
 

ترس و کابوس که تفسیر نداشت        خوابتان مژده ی تعبیر نداشت

همه  از  ترس  به  خود  لرزیدید         جنگل جرٲ تتان   شیر  نداشت

                     ********************************

صدایم کن صدایم کن                                                   از این زندان رهایم کن

در این به دنیای بی پرواز                                               مرا مرغ رهایم کن

غریبه آشنای من                                                        غریبم , آشنایم کن

به درد لاعلاج عشق                                                    بیا و مبتلایم کن

بگیر از من وجودم را                                                     فقیر و بی نوایم کن

بزن تیر نگاهت را                                                         ر از درد و بلایم کن

بکش شمشیر پلکت را                                                 فدایم کن فدایم کن

پس از مرگم ولی یارا                                                    دعایم کن دعایم کن

                          ****************************

امشب اگر عاشقی گریه نکن شاد باش               

باز شده این قفس پر بزن آزاد باش

امشب اگر عاشقی جام شکر را بنوش

عاشق شیرین تویی منکر فرهاد باش

باز نسیمی وزید پنجره را باز کن

امشب اگر عاشقی هم قسم باد باش

باز شو ای غنچه رو از گل و بلبل بگو

امشب اگر عاشقی صورت شمشاد باش

امشب اگر عشقی شعر مرا حفظ کن

زمزمه کردن چه شود در پی فریاد باش

باز تولد بگیر عاطفه خواهد رسید

امشب اگر عاشقی در مه خرداد باش

                                 فائقه محمدی

+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم آبان 1387ساعت 19:39 توسط سئویل نیکنام |