ای عشق ببین چه کرده ای با دل ما                              بنگر که چگونه می کشانی به فنا

من معتکف خانه و کوی تو شدم                                    در باز کن و کمی به ما رخ بنما

                                            ******************

از حادثه عشق در این زمان غمگینم                              چون لیلی و مجنونی نمیبینم

اکنون که همه از عاقلی دم زده اند                               پس کی به هوای لیلی ام می میرم

                                            ******************

گوش کن صدای پا می آید                                           مطمئنم او پی ما می آید

ما گمشدگان ره تاریک زمانیم                                      آن نور به هوای من و تو می آید

                                           ******************

بر کنگره عشق نشستیم من و تو                              در مورد آینده سخن بگفتیم من و تو

بگرفت مرا ترس نبودن تو در فردا ها                             اما غافل از این که با همیم اکنون من و تو

                                           ******************

بر جامه ی تن هر کس نظری اندازد                             گر خوش بود، آنگاه نظر به تو اندازد

رو جامه بیارای که عقل در چشمند                            گر این نکنی، تو هم ز چشم اندازند

                                           ******************

من یک راز ز تو پوشیدم                                          از جام می دروغ کمی نوشیدم

از ترس جدایی و غم فاصله ها                                 سر در حفره بکردم، همه را نوشیدم

سهیل عدیلی